Afrontamento do duelo

Afrontamento do duelo

No proceso do duelo dase dous tipos de mecanismos de afrontamento: os orientados á pérdida e os orientados á restauración.

Para que o duelo sexa axustado, estos dous mecanismos deben darse de forma oscilatoria, aínda que ao avanzar o proceso no tempo predominan os mecanismos orientados á restauración.

As necesidades emocionais das persoas que han sufrido una pérdida.

As persoas en duelo teñen certas necesidades que deben verse satisfeitas para superar con éxito a perda:

1. Necesitan ser escoitadas e creídas en toda a súa historia da perda.
2. Necesitan ser protexidas e ter permiso para expresar emocións.
3. Necesitan ser validadas en la forma de afrontar el duelo (saber que esto que les pasa es natural, está bien hecho y no es malo sentirse así).
4. Necesitan estar nunha relación de apoio desde a reciprocidade (que a outra persoa lle entenda grazas a unha experiencia similar ou que a outra persoa “sepa” do que está falando o afectado).
5. Necesitan definirse na forma individual e única de vivir o duelo (que o resto da xente apoie o se xeito de sobrelevalo).
6. Necesitan sentir que a súa experiencia de duelo ten un impacto nas outras persoas (que a súa dor ou a súa explicación do que está sufrindo marquen aos demais).
7. Necesitan estar nunha relación onde o outro tome a iniciativa xa que eles non son capaces de, por exemplo, empezar a falar do tema.
8. E por último, necesitan poder expresar amor y vulnerabilidad enfrente de otras personas.

Elaboración de tipos especiais de perdas

Hai certas formas de morrer e certas circunstancias que requeren tratamentos especiais que van máis alá dos procesos habituais. 

Suicidio

Os afectados non só se quedan coa sensación de perda, senón tamén cun legado de vergoña, medo, rexeitamento, enfado e culpa. É posible que un duelo por suicidio poida ser máis intenso e durar máis tempo que o duelo debido a outro tipo de pérdida. 

O sentimento máis destacable é a vergoñaa, que afecta tanto individualmente como ao núcleo ou unidad familiar ; e a culpa, os familiares asumen a responsabilidade da acción do falecido e teñen o sentimento de que poderían facer algo para evitar esa morte ou, polo contrario, a culpa maniféstase culpando a outras persoas desa morte.

Morte súbita

Prodúcese sen aviso. Neste tipo de mortes, percíbese a pérdida como se non fose real, a mente non asimila un cambio tan brusco polo que é necesario un tratamento específico que axude a aceptalo.

Morte perinatal

Neste caso é necesario darlle importancia ao duelo do bebé falecido xa que, se se menosprecia, pode incitar aos pais a producir outro embarazo que só serviría como substitución do anterior e poderían xurdir problemas posteriores.

Aborto provocado

Adoita ser un duelo enmascarado que se manifiesta a través doutros acontecementos ou feitos, sen que o paciente sepa que son debidos ao aborto provocado sucedido con anterioridad, ao ser unha perda provocada, non se adopta falar de el e pretende ser olvidado rápidamente porén, unha muller que non elabora ben esta perda pode ver intensificadas perdas posteriores.

Duelo anticipado

No duelo anticipado, a morte  coñécese de anteman polo que se empeza o proceso ou as respostas emocionais antes de que se efectúe a perda. O duelo prolongado pode producir resentimento e, á súa vez, leva á culpa. O duelo anticipado non ten porque acortar nin reducir a intensidade do proceso do duelo posterior á morte

Sida

Debido ao estigma do SIDA, é realmente complicado encontrar apoio social para este duelo xa que existe o medo do rexeitamento  ou a ser xulgado si se descobre a causa da morte. A causa destos medos é probable que se ocasione un illamento  haciao enfermo. Unha maneira afectiva de sobrelevar este tipo de duelo é o apoio en grupos sociais que están na mesma situación.