Manipulación mental

7 maneiras de identificar a un maestro da manipulación

A manipulación está á orde do día no mundo actual. Manipúlase desde o poder, os medios de comunicación e, cómo non, tamén nas relaciones interpersonais. É máis, con certa frecuencia nos encontramos no noso día a día con algún maestro da manipulación.

A manipulación é unha forma de chantaje emocional. Da paso a unha conduta para inducir ao oturo a que pense, sinta ou actúe sen darse conta, da forma en que o manipulador quere que o faga.

E ese é precisamente o gran problema da manipulación: trátase dunha conduta encuberta, que non sempre é detectable para quen é vítima . De aí que moitos mordan o anzuelo e terminen permitido que os manipuladores se salgan ca súa.

Para evita esto é aconsejable atender a estas maneiras de identificalos: 

1. Faite sentir culpable e non sabes por qué

Un mestre da manipulación acude á victimización constantemente.  Montas veces teñen un “trauma tipo comodín”, é decir, algún episodio difícil da súa vida que sempre expoñe como xustificación para o que fai de maneira incorrecta.

A “infancia difícil”, os “fillos ingratos”, a “mala sorte” e outras fórmulas polo estilo son as súas favoritas. O que os descubre é que exhiben con certo orgullo esas cicatrices emocionais e hasta terminan presumindo deses problemas.

Se, por exemplo,reclámaslle pola súa falta de consideración, respóndeche diciendo algo como “tú  enóxaste porque non son detallista, pero eu tiven que soportar un pai que me abandonou cando tiña tres anos.” Así, te desarman cos seus traumas. ¿Quén vai a ser tan insensible como para facerlle reclamos a alguén que trae encima semellante pasado? Así é o seu xogo.

2. Ameázache con sutileza

Ameazar indirectamente é unha das tácticas máis recurrentes entre os manipuladores. Usárona e a seguen usando desde os grandes líderes hasta os pequenos tiranos domésticos, pasando por avezados publicistas. Esta táctica consiste en prever o peor desenlace posible como consecuencia dalgunha das túas condutas.

“Se segues comendo desa maneira, en 6 meses estarás como unha ballena”. Non queren que comas e probablemente non teñen argumentos para certificar o que dicen, simplemente desexan que non actúes así. Tal vez  molestalle lo feliz que eres ao comerte un xelado, ou cren que gastas demasiado diñeiro en comida. Non che dicen abertamente o que pensan, senón que se limitan a anunciarche unha hecatombe.

3. Descalifica o que fas a través do sarcasmo

Se algo detesta un mestre da manipulación é a comunicación directa. “No che dicen can, senón que che ofrecen un óso”, di o refrán popular. Polo xeral, san o sarcasmo para ridiculizarte ou minimizar o valor dos teus pensamentos, sentimentos ou accións. O manipulador quere que os demáis síntanse inseguros e inferiores.

Un exemplo disto é cando  envían un mensaxe aparentemente amable, pero que encerra un contido bastante agresivo: “Tal vez s leras un pouco máis poderías ter amizades máis selectas”. Traducido quere decir: “Es unha persoa inculta e por iso os teus amigos son uns pobres diablos”.

A vítima do manipulador chega ás veces a crer que este tipo de apreciacións son formas de axudarlle a ser mellor. Nada máis falso. Cando alguén quere axudar a outro emplea unha comunicación directa e sincera. A demais, non o descalifica, senón que lle aporta unha contribución concreta.

4. Casi siempre es encantador

Os manipuladores típicos saben que “a cabalo se lle acaricia para montalo”. Normalmente comezan a súa faena mostrándose agradables e maravillosos. Chéante de halagos e dan mostras de ter gustos exquisitos, conversación súperentretida e gran “sensibilidade” fronte ás túas expectativas.

Ese é o primeir acto. No segundo acto, as cousas comezan a cambiar. Cando xa che teñen convencido do boas persoas que son pasan a actuar, a cobrarte con manipulacións todo ese despliegue de encanto.

Lanzáron sobre ti unha especie de rede de sedución e ti quedas como impedido para evalualos obxectivamente. Verás con bos ollos o que fan e aínda que de cando en cando te asalten as dudas, esa persoa sempre encontrará a maneira de recordarche que “non se pode pensar mal de alguén que é en verdade fantástico”.

5. Autoproclámase xuez da túa vida

Sen saber cómo, de pronto o mestre da manipulación convértese nunha especie de “guía espiritual” para a túa vida. Son extremadamente hábiles dicíndolles aos demais cómo deben vivir, aínda que eles mismos non poñan en práctica todo aquolo que pregonan.

Danche consellos o  expóñenche grandes máximas filosóficas. Indícanche o que debes facer, paso por paso. Si non resulta, culpanche a ti. El  dixoche o que debías facer, alá ti se non seguiches ao pé da letra as indicacións que tan xenerosamente ofreceuche.

Un bo amigo, un bo conselleiro, non che dice o que debes facer. Máis ben axúdate a que ti o descubras, porque cada quén é diferente e a resposta que é válida para “A”, quizáis non o sexa para “B”. Quen che quere ben,  quéreche libre, non dependente.

6. É hábil para falar e tamén para cambiar de tema

Os mestres da manipulación adoitan ser tamén mestres na arte da palabra. Utilizan discursos floridos e fluídos. Teñen sempre a man algún argumento sorpresivo ou inxenioso, aínda que se base na mentira.

Se che ridiculizan, dicíndoche por exemplo “Con ese vestido véste como un pingüino” e molestasche, enseguida añadirán “Síntoo, non pensei que forras tan sensible ás bromas”. Sí ou sí, eles gañan sempre. Son uns magos para facerse os tontos.

Si os confrontas, probablemente non che responden. Desvían a conversación hacia outros temas e cando menos daste de conta, están falando de asuntos que nada teñen que ver co que lle reclamasches inicialmente.

7. “Voltea a torta” con facilidade

“Voltear a torta” quere dicir que eles rompen o vidrio, pero eres ti quen termina pagándoo e ofrecendo todo tipo de excusas.

Un exemplo moi clásico de mestre da manipulación é o marido ao que a súa muller pillou séndolle infiel. Cando a mujer saca a factura do motel que encontrou nun bolsillo, él enfúrecese e  reclámalle por fisgonear nos seus obxectos personais. Lánzalle unha larga perorata sobre a importancia da confianza nunha relación e sobre o respeto dos espacios.

Ao final, a muller síntese tan equivocada que termina pedíndolle perdón por ser tan “controladora” e o tema da infidelidad acaba parecendo un malentendido que xamais tivo que producirse.