sábado, 31 de marzo de 2018

Afrontamento do duelo


Afrontamento do duelo

No proceso do duelo dase dous tipos de mecanismos de afrontamento: os orientados á pérdida e os orientados á restauración.

Para que o duelo sexa axustado, estos dous mecanismos deben darse de forma oscilatoria, aínda que ao avanzar o proceso no tempo predominan os mecanismos orientados á restauración.

As necesidades emocionais das persoas que han sufrido una pérdida.

As persoas en duelo teñen certas necesidades que deben verse satisfeitas para superar con éxito a perda:


  1. Necesitan ser escoitadas e creídas en toda a súa historia da perda.
  2. Necesitan ser protexidas e ter permiso para expresar emocións.
  3. Necesitan ser validadas en la forma de afrontar el duelo (saber que esto que les pasa es natural, está bien hecho y no es malo sentirse así).
  4. Necesitan estar nunha relación de apoio desde a reciprocidade (que a outra persoa lle entenda grazas a unha experiencia similar ou que a outra persoa “sepa” do que está falando o afectado).
  5. Necesitan definirse na forma individual e única de vivir o duelo (que o resto da xente apoie o se xeito de sobrelevalo).
  6. Necesitan sentir que a súa experiencia de duelo ten un impacto nas outras persoas (que a súa dor ou a súa explicación do que está sufrindo marquen aos demais).
  7. Necesitan estar nunha relación onde o outro tome a iniciativa xa que eles non son capaces de, por exemplo, empezar a falar do tema.
  8. E por último, necesitan poder expresar amor y vulnerabilidad enfrente de otras personas.

Resultado de imaxes para el duelo


Elaboración de tipos especiais de perdas

Hai certas formas de morrer e certas circunstancias que requeren tratamentos especiais que van máis alá dos procesos habituais. 

Suicidio

Os afectados non só se quedan coa sensación de perda, senón tamén cun legado de vergoña, medo, rexeitamento, enfado e culpa. É posible que un duelo por suicidio poida ser máis intenso e durar máis tempo que o duelo debido a outro tipo de pérdida. 

O sentimento máis destacable é a vergoñaa, que afecta tanto individualmente como ao núcleo ou unidad familiar ; e a culpa, os familiares asumen a responsabilidade da acción do falecido e teñen o sentimento de que poderían facer algo para evitar esa morte ou, polo contrario, a culpa maniféstase culpando a outras persoas desa morte.

Morte súbita

Prodúcese sen aviso. Neste tipo de mortes, percíbese a pérdida como se non fose real, a mente non asimila un cambio tan brusco polo que é necesario un tratamento específico que axude a aceptalo.

Morte perinatal

Neste caso é necesario darlle importancia ao duelo do bebé falecido xa que, se se menosprecia, pode incitar aos pais a producir outro embarazo que só serviría como substitución do anterior e poderían xurdir problemas posteriores.

Aborto provocado

Adoita ser un duelo enmascarado que se manifiesta a través doutros acontecementos ou feitos, sen que o paciente sepa que son debidos ao aborto provocado sucedido con anterioridad, ao ser unha perda provocada, non se adopta falar de el e pretende ser olvidado rápidamente porén, unha muller que non elabora ben esta perda pode ver intensificadas perdas posteriores.

Duelo anticipado

No duelo anticipado, a morte  coñécese de anteman polo que se empeza o proceso ou as respostas emocionais antes de que se efectúe a perda. O duelo prolongado pode producir resentimento e, á súa vez, leva á culpa. O duelo anticipado non ten porque acortar nin reducir a intensidade do proceso do duelo posterior á morte

Sida

Debido ao estigma do SIDA, é realmente complicado encontrar apoio social para este duelo xa que existe o medo do rexeitamento  ou a ser xulgado si se descobre a causa da morte. A causa destos medos é probable que se ocasione un illamento  haciao enfermo. Unha maneira afectiva de sobrelevar este tipo de duelo é o apoio en grupos sociais que están na mesma situación.

O duelo


Que é?

O duelo é un proceso que se leva a cabo despois dunha perda, xa sexa dunha persoa querida, dun empleo, dunha relación, dun obxecto etc. O duelo afecta psicolóxicamente aínda que tamén afecta ao comportamento e ao físico da persoa que o sofre. 
É un proceso necesario, universal e doloroso. O importante é integralo na vida e restablecer unha relación con el. Os seres humanos establecemos relacións por natureza. Estamos interactuando constantemente cos que nos rodean: construimos vínculos ao longo da nosa existencia para satisfacer as nosas necesidades de seguridade e protección como nenos, para desenvolver a nosa identidade como adolescentes e para dar e recibir amor como adultos. Este impulso de conectar co exterior xurde desde o momento en que o bebé nace e empeza a relacionarse coa súa nai.


                 Resultado de imaxes para el duelo


Características

É un proceso, evoluciona a través do tempo e do espazo, é normal (todo o mundo pode ser vítima dunha perda significativa), é dinámico, depende do recoñecemento social, é íntimo (cada persoa  lévao de diferente xeito) pero tamén é social xa que conleva rituais culturais e, por último, é activo, a persoa fará as súas propias decisións e otorgaralles significado. A súa función é elaborar o impacto da perda e adaptarse á nova situación.

O duelo normal

O proceso do duelo é un mecanismo para adaptarnos a unha perda, está normalizado xa que as súas características encóntranse presentes na maioría de duelos. No duelo normal hai unhas seis condutas que se presentan con normalidade: malestar somático ou corporal, preocupación pola imaxe do falecido, culpa relacionadas co falecido ou coas circunstancias da morte, reaccións hostiles, incapacidade para actuar normalmente e, por último, moitos pacientes desenvolvían algúns rasgos do falecido na súa propia conduta.
A duración do duelo está entre os dous e os tres anos (si se trata dunha persoa significativa), iníciase desde o momento no que a persona empeza a evidenciar a separación e acaba cuando este a acepta definitivamente. Tamén é normal que algunhas persoas afectadas por un acontecemento traumático poidan, como consecuencia do seu afrontamento, experimentar cambios positivos na súa vida.

Fases do duelo

1ª. Negación emocional
É un xeito de distanciarse emocionalmente do feito, é a ausencia de reaccións que termina cando esta se presenta, debe durar entre 2 semanas e 3 meses.

2ª. Protestaa
Realízase coa xente máis próxima aínda que o enfado real é coa persoa perdida, é moi necesaria expresar esta etapa.

3ª. Tristeza
É onde hai máis perigo de estancarse,  prodúcese un illamento do mundo, é necesario ter de 3 a 5 relacións con quen poder falar da perda.

4ª. Aceptación intelectual e global
Comeza a aceptarse o feito, comeza costando falar sobre iso e termina con pequenos comentarios sobre a perda.

5ª. Búsqueda do significado global
Consiste en falar de todo o que implicou esa relación na vida da persoa.

6.ª Elaboración y nuevos apegos
Poderse vincular a outras relacións sen que sexa unha substitución da persoa perdida.

Tipos anormais de duelos

Aparte do duelo normal, existen otros tipos de duelos más complicados ou patolóxicos:

Duelo crónico → de duración excesiva, a persoa non pode pasar páxina.
Duelo retrasado → a reacción emocional non foi suficiente e maniféstase tempo despois, desencadenándose por exemplo, a través de recordos.
Duelo esaxerado → síntomas de intensidade excesiva e incapacitante.
Duelo enmascarado → a persoa non é conscente dos efectos da perda.
Duelo desautorizado → o doente non é socialmente recoñecido e a súa dor non pode ser públicamente expresada. 
Neste último caso, a ausencia de contacto de apoio no momento do acontecemento traumático e no tempo posterior é, en si mesma, outra pérdida o trauma acumulativo.  Resultado de imaxes para el duelo









domingo, 25 de marzo de 2018

Ausencia de afecto e secuelas do abandono




Nesta entrada do blog vou adxuntar un enlace a unha páxina sobre os impactos do abandono, un tema moi interesante de ler xa que pode concienciar a algúns de por que debería de haber menos abandonos, ou mellorar as calidades de vida para evitar a necesidade de realizar o abandono, nel fálase da similitude entre abandono e aborto, a relación nai-fillo... 



Tamén adxunto un video sobre o importante que é a afectividad nun neno/a:


Manipulación mental

7 maneiras de identificar a un maestro da manipulación

A manipulación está á orde do día no mundo actual. Manipúlase desde o poder, os medios de comunicación e, cómo non, tamén nas relaciones interpersonais. É máis, con certa frecuencia nos encontramos no noso día a día con algún maestro da manipulación.

A manipulación é unha forma de chantaje emocional. Da paso a unha conduta para inducir ao oturo a que pense, sinta ou actúe sen darse conta, da forma en que o manipulador quere que o faga.

E ese é precisamente o gran problema da manipulación: trátase dunha conduta encuberta, que non sempre é detectable para quen é vítima . De aí que moitos mordan o anzuelo e terminen permitido que os manipuladores se salgan ca súa.

Para evita esto é aconsejable atender a estas maneiras de identificalos: 

1. Faite sentir culpable e non sabes por qué



Un mestre da manipulación acude á victimización constantemente.  Montas veces teñen un “trauma tipo comodín”, é decir, algún episodio difícil da súa vida que sempre expoñe como xustificación para o que fai de maneira incorrecta.

A “infancia difícil”, os “fillos ingratos”, a “mala sorte” e outras fórmulas polo estilo son as súas favoritas. O que os descubre é que exhiben con certo orgullo esas cicatrices emocionais e hasta terminan presumindo deses problemas.

Se, por exemplo,reclámaslle pola súa falta de consideración, respóndeche diciendo algo como “tú  enóxaste porque non son detallista, pero eu tiven que soportar un pai que me abandonou cando tiña tres anos.” Así, te desarman cos seus traumas. ¿Quén vai a ser tan insensible como para facerlle reclamos a alguén que trae encima semellante pasado? Así é o seu xogo.

2. Ameázache con sutileza

Ameazar indirectamente é unha das tácticas máis recurrentes entre os manipuladores. Usárona e a seguen usando desde os grandes líderes hasta os pequenos tiranos domésticos, pasando por avezados publicistas. Esta táctica consiste en prever o peor desenlace posible como consecuencia dalgunha das túas condutas.

“Se segues comendo desa maneira, en 6 meses estarás como unha ballena”. Non queren que comas e probablemente non teñen argumentos para certificar o que dicen, simplemente desexan que non actúes así. Tal vez  molestalle lo feliz que eres ao comerte un xelado, ou cren que gastas demasiado diñeiro en comida. Non che dicen abertamente o que pensan, senón que se limitan a anunciarche unha hecatombe.

3. Descalifica o que fas a través do sarcasmoResultado de imaxes para manipulación a través de sarcasmo

Se algo detesta un mestre da manipulación é a comunicación directa. “No che dicen can, senón que che ofrecen un óso”, di o refrán popular. Polo xeral, san o sarcasmo para ridiculizarte ou minimizar o valor dos teus pensamentos, sentimentos ou accións. O manipulador quere que os demáis síntanse inseguros e inferiores.

Un exemplo disto é cando  envían un mensaxe aparentemente amable, pero que encerra un contido bastante agresivo: “Tal vez s leras un pouco máis poderías ter amizades máis selectas”. Traducido quere decir: “Es unha persoa inculta e por iso os teus amigos son uns pobres diablos”.

A vítima do manipulador chega ás veces a crer que este tipo de apreciacións son formas de axudarlle a ser mellor. Nada máis falso. Cando alguén quere axudar a outro emplea unha comunicación directa e sincera. A demais, non o descalifica, senón que lle aporta unha contribución concreta.

4. Casi siempre es encantador


Os manipuladores típicos saben que “a cabalo se lle acaricia para montalo”. Normalmente comezan a súa faena mostrándose agradables e maravillosos. Chéante de halagos e dan mostras de ter gustos exquisitos, conversación súperentretida e gran “sensibilidade” fronte ás túas expectativas.


Ese é o primeir acto. No segundo acto, as cousas comezan a cambiar. Cando xa che teñen convencido do boas persoas que son pasan a actuar, a cobrarte con manipulacións todo ese despliegue de encanto.

Lanzáron sobre ti unha especie de rede de sedución e ti quedas como impedido para evalualos obxectivamente. Verás con bos ollos o que fan e aínda que de cando en cando te asalten as dudas, esa persoa sempre encontrará a maneira de recordarche que “non se pode pensar mal de alguén que é en verdade fantástico”.







5. Autoproclámase xuez da túa vida


Sen saber cómo, de pronto o mestre da manipulación convértese nunha especie de “guía espiritual” para a túa vida. Son extremadamente hábiles dicíndolles aos demais cómo deben vivir, aínda que eles mismos non poñan en práctica todo aquolo que pregonan.


Danche consellos o  expóñenche grandes máximas filosóficas. Indícanche o que debes facer, paso por paso. Si non resulta, culpanche a ti. El  dixoche o que debías facer, alá ti se non seguiches ao pé da letra as indicacións que tan xenerosamente ofreceuche.


Un bo amigo, un bo conselleiro, non che dice o que debes facer. Máis ben axúdate a que ti o descubras, porque cada quén é diferente e a resposta que é válida para “A”, quizáis non o sexa para “B”. Quen che quere ben,  quéreche libre, non dependente.

6. É hábil para falar e tamén para cambiar de tema

Os mestres da manipulación adoitan ser tamén mestres na arte da palabra. Utilizan discursos floridos e fluídos. Teñen sempre a man algún argumento sorpresivo ou inxenioso, aínda que se base na mentira.

Se che ridiculizan, dicíndoche por exemplo “Con ese vestido véste como un pingüino” e molestasche, enseguida añadirán “Síntoo, non pensei que forras tan sensible ás bromas”. Sí ou sí, eles gañan sempre. Son uns magos para facerse os tontos.

Si os confrontas, probablemente non che responden. Desvían a conversación hacia outros temas e cando menos daste de conta, están falando de asuntos que nada teñen que ver co que lle reclamasches inicialmente.

7. “Voltea a torta” con facilidade



“Voltear a torta” quere dicir que eles rompen o vidrio, pero eres ti quen termina pagándoo e ofrecendo todo tipo de excusas.

Un exemplo moi clásico de mestre da manipulación é o marido ao que a súa muller pillou séndolle infiel. Cando a mujer saca a factura do motel que encontrou nun bolsillo, él enfúrecese e  reclámalle por fisgonear nos seus obxectos personais. Lánzalle unha larga perorata sobre a importancia da confianza nunha relación e sobre o respeto dos espacios.



Ao final, a muller síntese tan equivocada que termina pedíndolle perdón por ser tan “controladora” e o tema da infidelidad acaba parecendo un malentendido que xamais tivo que producirse.

miércoles, 21 de marzo de 2018

Psicoloxía budista

         Psicoloxía budista para enfrotar as emocións difíciles

As situacións emocionalmente difíciles e dolorosas forman parte do ciclo da vida. Por outro lado, este tipo de situacións, ou adoitan escapar ao noso control ou son consecuencia directa das nosas decisións ou accións. Por iso, normalmente tendemos a encerrarnos en nós sen saber qué facer ou cómo reaccionar. Este é un dos casos nos que a psicoloxía budista pode axudarnos.

Para afrontar calquera desavenencia, a miúdo é o apoio das persoas do noso entorno e que nos manteñen a flote ou nos axuda a seguir avanzando. Pero, ¿e cando non queremos ou temos a amigos ou familiares preto? É momento de  profundizar nos beneficios que che pode reportar a psicoloxía budista.

Xuridu para acabar co sufrimento humano

Adoita considerarse ao budismo como unha das principais relixións do mundo oriental. Fai 2.500 anos, esta corrente naceu como un sistema filosófico e psicolóxico, sen ningún tipo de pretensión relixiosa. De feito, según o asceta Siddharta Gautama, coñecido como Buddha, o budismo é a ciencia da mente.

Buddha fundou esta escola coa finalidade de dar a coñecer un método que erradicara o sufrimento, o noso. Para isoo, parte dunha serie de postulados e dunha estrutura de pensamento moi útil para entender e aceptar as túas emocións.

                  Resultado de imaxes para buddah


4 nobles verdades da psicoloxía budista

A psicoloxía budista parte dunha idea de que, aínda que pode parecer pesimista, é esperanzadora: a natureza da vida humana é o sufrimento. A partir de aí, propugna catro nobles verdades. Estas conteñen a maioría das ensinanzas da psicoloxía budista e son a base sobre a que se sustenta este tipo de meditación:
O sufrimento existe.
O sufrimento ten unha causa.
O sufrimento pode acabarse, extinguindo a súa causa.
Para iso, debemos seguir o noble camiño óctuple.

Erradicar o noso sufrimento ou “dukkha”

Para poder afrontar estas situacións difíciles e erradicar a dor, Buddha propón que necesitamos coñecer a súa orixe. E só cando establezamos esa causa podremos liberarnos do noso sufrimento. Só así seremos capaces de ver l inutilidad das nosas  preocupacións e desalentos.


sábado, 17 de marzo de 2018

59 películas psicolóxicas e de reflexión



 Reseñas para amantes da psicoloxía e da reflexión.

Nesta entrada do blog vou falar unha serier de películas, pero como son moitas, só nmearé algunhas; para ver todas podedes entrar en: peliculas-psicologicas


1- Autismo e retraso mental.

Forrest Gump

forrest_gump-212765827-mmed



Famosa película de Tom Hanks que cuenta las hazañas conseguidas por un chico con retraso mental, pero que debido a sus creencias e interpretación del mundo, consigue cosas que a otros resultarían imposibles.






Eu son Sam

un home con retraso mental que loita pola custodia da súa filla.

i_am_sam-376063470-mmed   

Mercury Rising

Quizáis o filme máis coñecido sobre un neno autista. Un policía é asignado ao caso dun neno cuxos país foron asasinados. Parece que os asasinos estiveron buscando ao neno , pero este  escondérase. Máis tarde se descubre que o chico pode descifrar códigos do goberno.








2-Esquizofrenia

donnie_darko-454757435-mmedDonnie Darko 

Donnie Darko es una película que se considera de culto. Cuenta parte de la adolescencia de Donnie, un
chico que tiene visiones de un conejo gigante.





                          
                          O club la loita    
fight_club-320750671-mmed

Esta película fala de varios temas como la anarquía y los hábitos que se ha impuesto a la sociedad. A su vez, el director logra ocultar de forma muy efectiva la esquizofrenia que sufre uno de los protagonistas.









3. Psicopatías

the_silence_of_the_lambs-822331825-msmallO silencio dos cordeiros

Nesta película  móstrase algo moi certo sobre os psicópatas; que non empatizan cos demais e que son realmente intelixentes. Porén, debes ter en conta que só un baixo porcentaxe de psicópatas son asasinos e quela psicopatía é un rasgo da personalidad que se da moito máis do que cres.
Trata sobre o asasino e canival Hannibal Lecter, un psicópata ao que acude unha xoven empleada do FBI para resolver o caso dun asasino en serie de mulleres.




4. Adiccións

requiem_for_a_dream-174867645-mmedRequiem por un soño

Conta unha historia común, aínda que a conta moi ben e ao grande. Trata dun neno drogadicto, a súa moza e un amigo que queren facerse ricos vendendo droga. A sea nai, por outra parte, cre que va a acudir a un programa de televisión e a recoñecerán.






Resultado de imaxes para trainspotting Trainspotting

La historia gira en torno a un joven que vive fuera de la realidad, debido a sus relaciones sociales y sobre todo a las drogas.





5. Desordes de personalidade

american_history_x-599439473-mmed

American History X

Cuenta la historia de un hombre nazi que es encarcelado por cometer un asesinato racista. Cuando sale de la cárcel ha aprendido, y de hecho se ha hecho amigo en la cárcel de un hombre negro, pero su hermano ha desarrollado la misma ideología nazi que el tuvo años atrás.




A laranxa mecánica 

O argumento xira en torno á banda dun xoven algo antisocial e agresivo que se dedica a violar as normas e a asustar aos ciudadáns. Tras cometer un asasinato, é sometido a unha nova terapia para reeducarle.

good_will_hunting-764690099-mmedO indomable Will Hunting

Esta non podía faltar e seguro que a viches u oíches dela. Trata dun chico superdotado que ten unha gran habilidade para as matemáticas. Porén, é algo conflitivo e para resolver isto se lle asigna un terapeuta que lle cambiará a forma de ver a realidade.






6- Outras (illamento social, infancia...)

Resultado de imaxes para boys don't cry movieBoys don't cry

Historia dunha xoven que decide ser fiel á súa identidade; rápase, tápase o peito e comeza a seguir unha vida como home. Trata sobre la identidad de género.








Resultado de imaxes para cube movieCube

6 personas son encerradas en una especie de cárcel con una extraño mecanismo de habitaciones conexas que cambian de posición. A partir de ahí surge el miedo, confusión, paranoia y sospechas.







O show de Truman

Truman é un home normal cunha vida tranquila e un bo traballo. Un día comienza a sospechar que su mundo no es real y que es perseguido. Nos podemos quedar en el simple argumento y la película es una exageración, pero si lo piensas bien, ¿no es algo parecido con nosotros? Nos educan, nos vigilan, creemos que somos libres.

Resultado de imaxes para alguien voló sobre el nido del cucoAlguén volou sobre o niño do cuco

Trata sobre os acontecementos que ocurren nun hospital psiquiátrico cando chega Randle McMurphy, un condenado por robo. A súa chegada, revoluciona o hospital e provoca o conflito entre personal sanitario e pacientes. Unha das grandes películas da historia do cine.



Resultado de imaxes para cisne negro peli


O cisne negro
Trata dunha muller cuxa vida xira en torno ao ballet, é profesional e polo tanto se lle esixe moito e ten moita competencia. Tal situación de estrés leva a que mostre un comportamento que antes non tivera e que lle custe distinguir a realidade do imaxinario.





Náufrago

Conta a historia dun home que sobrevive a un accidente de avión ao acabar nunha illa tropical. Representa moi ben os efectos psicolóxicos que pode ter o illamento social.

O sexto sentido

Trata dun psicólogo infantil cun pasado doloroso que trata a un neno moi especial -cun sexto sentido- e co que desenvolve unha profunda relación.

Resultado de imaxes para la vida es bellaA vida é bela

¿Hasta qué límites pode soportar o ser humano? Esta película trata da experiencia dun pai e o seu fillo nun campo de concentración da Segunda Guerra Mundial. A pesar das pésimas condicións, o protagonista Guido ten un estilo de afrontamento positivo e logra facer ao seu hijo máis levadera a vida nese lugar.


Imaxe relacionadaRecorda

Todo comeza nun sanatorio de psicoloxía. O seu director, Hitchcock, de novo volve a sorprendernos cunha bonita historia de amor entre a doutora e un home con problemas de saúde mental.







A pianista

Erika Kohut profesora de piano vive coa súa nai ca que manten unha relación de amor-odio, por culpa da dominancia e control por parte da súa nai. Erickaocúltalle as súas oscuras relaciónss co sexo.
Resultado de imaxes para la culpa película 2006

A culpa

Conta a historia dunha axudante dunha doutora, que se dedica a practicar abortos de forma clandestina na España dos 60. Pero cando é a propia axudante a que ten que abortar é cando comenzan a ocurrir cousas extrañas.



























































domingo, 4 de marzo de 2018

20 series que todo psicólogo debería ver)

20 series recomendada específicamente para psicólogos


Estas series que vou a recomendar poderia meterse en un ranking para psicólogos, pero caquera persoa que atope interesante este tema e que sea amante das series pode tomar nota tamén.

1. Breaking Bad


Walter White (personaxe interpretado maxistralmente por Bryan Cranston)  converteuse nun referente cando falamos da aceptación da enfermidade e preparación para a morte. Aínda que moitos  tacharon a serie por ser algo lenta, a primeira temporada de Breaking Bad é unha clase xenial de psicoloxía. Capítulo a capítulo, os guionistas lograron narrar en accións unha transformación que pasaba dentro do personaxxe e, cuxo desenlace tivo máis audiencia que a final da Champions League.

deixo o trailer da primeira temporada da serie aquí. ¡Ollo! Se non queres engancharte a esta magnífica serie, mellor non o mires.

2. Os soprano

Considerada a mellor serie da historia, e tamén debería ser catalogada como "a número 1 entre as series psicolóxicas xamais emitidas". Tom Wolfe dixo desta que en cen aos, Os Soprano  estudiarase nas universidades como se estuda Hamlet. As sesións de terapia entre Tony Soprano y la Doctora Melfi duraron sete temporadas. Máis de 4.300 minutos que serviron para desenvolver a psicoloxía de decenas de personaxes que, máis que personaxes, foron persoas.


Tema inicial dos Soprano :

3. En terapia

Dille a un guionista que ten que escribir capítulos de vinte minutos con dous personaxes charlando e un frente ao outro, sin que o espectador perda o interés, e verás un a un guionista sudar. Pero si ademais lle dis que esas charlas serán sesións de terapia psicolóxica, verálo sudar tinta e agarrarse á cadeira ao borde dun colapso. En Terapia no é só unha clase maxistral de diálogo. É unha clase maxistral de psicoloxía. Unha serie capaz de adentrarnos na psicoloxía dos personaxes coa palabra como único recurso.

capítulo 1 (para darvos unha idea):


4. Miénteme se podes

Baseada nos estudos do famoso psicólogo Paul Ekman, Miénteme si puedes é unha lección de linguae non verbal e de cómo este pode servir para detectar mentiras. Aínda que a psicoloxía dos seus personaxes no sexa tan profunda como a das otruas series sobre psicoloxía citadas previamente, os guionistas desta serie consiguen manternos en vilo hasta o final de cada capítulo grazas ao seu inxenio e ao famoso libro de Ekman "Cómo detectar mentiras". Libro que, por certo, convertiuse en best-seller grazas ao éxito aplastante da serie.


Paul falando da sua teoría:


5. A dous metros baixo terra

Hai finais de serie que che deixan estupefacto. Outros non chegan ao seu obxectivo e defraudan á súa audiencia. Pero finais lacrimóxenos como o de A dous metros baixo terra son difíciles de conseguir se non logras que os espectadores entendan a psicoloxía dos personaxes e, máis que empatizar, simpaticen con eles. E é que Alan Ball logrou entrelazar, dentro da familia Fisher, a catro psicoloxías moi diferentes que se amaban, odiaban e que se facían querer como se quere a un bo amigo.

A intro da serie:


6. Dexter

Dexter non podía faltar. Un membro da policía forense da policía de Miami que nos seus ratos libres dedícase a canalizar as súas pulsiones homicidas matando criminais. Esta é a historia das vidas privadas que habitan en cada un de nós, e as moralidades distintas polas que se rixen estos ámbitos da vida ás que nadie máis que nós teñen acceso. É dicir: o xogo entre a cara pública da nosa persoa e a cara privada que lle  temos reservada aos nosos mellores amigos... e inimigos. Posiblemente a súa maior virtud sexa conseguir que o espectador se vexa obrigado a posicionarse moralmente con todo o que se mostra, sen que este abandone a serie por puro agotamento.

7. Hannibal

Posiblemente, a que máis merece estar no podio das series psicolóxicas. Non tanto polo seu argumento e os seus personaxes, que xa de por sí están relacionados coa psicología (os protagonistas son Will Graham y Hannibal Lecter, é dicir, un especialista en perfiles criminais e un psiquiatra caníbal), nin pola calidad da mesma (que é moi alta) senón polo desfile de simbolismos cos que a serie consigue conectar co espectador. Chegar a darlle un significado ás secuencias nas que aparecen estos símbolos é toda unha arte, yegran parte do peso narrativo do que se explica descansa nestas pequenas aparicións.

Resultado de imaxes para hannibal serie

8. Les Revenants

Exitosa serie francesa que mestura o xénero de drama cunha trama sobre misterio e forzas naturais, na liña de Twin Peaks e Perdidos. A historia comenza cundo nun pequeno pobo dos Alpes franceses empezan a aparecer en vida personas falecidas anos atrás, co aspecto e a ropa que levaban xusto antes de morir e sen ser capaces de recordar nada acerca da súa ausencia. Les Revenants pode ser considerada unha serie psicolóxica pola importancia que lle da ao modo no que as familias e os vecinos intentan adaptarse a esta nova situación, a pesar de non saber o que lles está pasando e das dificultades de ter que xestionar os seus sentimentos de apego e medo irracional hacia estos "aparecidos".



9. Masters of Sex

Ficción audiovisual baseada nun libro de Thomas Maier titulado Masters of Sex: A vida e obra de William Masters e Virginia Johnson, a parella que ensinou a América cómo amar. Céntrase nas vidas e carreiras profesionais de William Masters e Virginia Johnson, dous investigadores da sexualidad humana que durante os anos 50 e 60 cambiaron a maneira na que occidente entendía o sexo y a relación entre parellas.





10. My mad fat diary

Serie británica centrada na vida de Rae, unha xoven que loita por levar unha vida normal tras saír dun hospital psiquiátrico no que estivo internada a causa da súa depresión e os seus trastornos alimenticios. Ao volver a poñerse en contacto coa súa amiga Chloe, ocúltalle o feito de que estivera internada e intenta mostrar o seu mellor lado para conxeniar aos demais e iniciar unha nova vida. Unha serie moi recomendable non tanto pola súa trama como pola honestidad coa que se narran os feitos e a verosimilitude dos seus personaxes.


Trailer (en ingles)


11. Real Humans

Na Suecia do futuro que se representa nesta serie, os robots de aspecto humano (hubots) convertíronse nun ben de consumo casi tan común como as neveras e as lavadoras. Poden ser diseñados e programados para que cumplan diferentes funcións: desde traballadores domésticos ou chóferes hasta amigos o incluso amantes.

Ante a popularidad dos hubots, un movemento político chamado Real Humans reivindica a necesidade de eliminar o uso de robots, que pon en risco os postos de traballo e ameaza con destruir os tecidos sociais do país, desunindo familias e facendo que os humanos estén más aislados. Por outro lado, un grupo de robots que foron reprogramados para ser libres loitan pola liberación dos seus do que consideran a esclavitude.


12. A pecera de Eva

Esta serie española fala sobre a relación entre a psicóloga dun instituto e os alumnos adolescentes cos que trata como parte do seu traballo. Desde esta ficción televisiva tratanse temas como o aislamento social, o fracaso escolar, a mala conduta ou os problemas de autoestima tan frecuentes na adolescencia.


13. El grupo

Outra serie psicolóxica española, aínda que esta só conta cunha temporada. Nela falase sobre un grupo de persoas moi diversas que, para tratar diferentes problemas personais, asisten conxuntamente á consulta dun experimentado psicólogo, baixo a condición de non relacionarse entre eles ao saír destas sesións.


14. Westworld

Unha das máis recentes ,que se relacione coa psicoloxía, realizada para HBO é Westworld, baseada na película do mesmo nome realizada en 1973. Transcurre nun parque temático que recrea a vida en que o Vello Oeste norteamericano, poblado por androides de aspecto totalmente humano que non saben que o son e que interactúan cos visitantes humanos cumplindo cun rol determinado. Pero, algúns  comezan a descubrir indicios de que viven nunha mentira que se reproduce unha e outra vez, despois de sucesivos borrados de memoria.






15. Bates Motel

Serie de televisión concebida como a precuela da famosísima película Psicosis, de Alfred Hitchcock. É unha viaxe ao máis íntimo da mente de Norman Bates, e a través dos seus episodios  vése cómo se expresa a súa facilidade para manipular á xente, a súa capacidad de cometer actos de cruda violencia sen piedad e o modo no  que se desenvolve a súa relación coa súa  nai Norma Bates.

16. Perception

Nesta serie de televisión, o goberno federal recurre ao afamado neurocientífico Daniel Pierce para que, coa súa axuda, sexa posible resolver casos nos que se cometeu un crimen. O protagonista entende o comportamento humano como produto directo das relacións bioquímicas entre neuronas e hormonas.

17. Friday Night Lights

Esta serie céntrase nas vidas dos compoñentes dun equipo de fútbol americano e a comunidad de familiares e vecinos que os rodea.  Nela tanto o entrenador como a sú esposa teñen un importante rol como guías e facilitadores do desenvolvemento persoal. Aquí se fala acerca das habilidades de afrontamento ante a derrota, as inseguridades, a xestión das fortalezas personais, etc.
Imaxe relacionada



18. Mentes Criminais

Unha serie tan popular como criticada por dar unha imaxe de omnipotencia por parte dos equipos de investigación vinculados ao FBI. Sin embargo, ao narrar as experiencias dun grupo de perfiladores criminais, sirve para coñecer moitos dos patóns de conduta de asesinos, que poden ser relacionados con etiquetas diagnósticas de trastornos mentais.





19. Frasier

O Dr. Frasier Crane, interpretado por Kelsey Grammer, é un psiquiatra que se muda a Seattle  por un divorcio e por unha etapa da súa vida transcurrida en Boston. Ademais de ser unha das comedias de situación máis famosas, é un exitoso spin-off da serie Cheers, e conta con 11 temporadas.

20. Mr Robot

Unha ficción televisiva que fala sobre a vida de Eliot Alderson, un técnico de seguridade informática e hacker que sofre de depresión e delirios, o cal faino sentirse socialmente aillado e alienado no seu traballo. A súa vida, marcada pola droga, sofre un xiro cando entra en contacto cun grupo secreto de hackers que queren facer que as oligarquías que controlan o mundo se derrumben.


Promo (en inglés)


Hasta aquí a selección das mellores series psicológicas. Son todas as que están, pero no están todas as que son, e sempre quedará un marxe para descubrir novas ficcións audiovisuais fascinantes desde o punto de vista da Psicoloxía.
Ante calquera suxerencia, escriban en comentarios.