Psicoloxía criminal: ¿como é un asasino en serie?

Psicoloxía do asasino en serie, psicoloxía criminal

Quizais pola alarma que xenera, pola súa crudeza ou o desafío intelectual que o seu estudo esixe, os asasinatos en serie son desde a aparición da Psiquiatría forense un dos principais fundamentos do estudo do criminal. Hasta hoxe non se pudo establecer de maneira definitiva cal é o perfil psico-clínico que delimita ao asasino en serie dun ciudadán normal.

Sábese que os antecedentes psicolóxicos do perfil dun asasino en serie é o dun neno humillado, maltratado e violentado. Na metade dos casos sufriron a ausencia paterna e consideran á súa nai como un perigo do que é preciso protexerse.

Investigacións

Nun recente descubrimento presentado no New England Journal of Medicine constátanse as diferenzas anatómicas entre os asasinos en serie e as personas correntes. No asasino en serie apréciase un lóbulo frontal de maior tamaño e por iso máis funcional, característica que lles confire maior agresividade e menor empatía que a media.

No lóbulo frontal residen a conducta, a estratexia, a memoria de traballo e a capacidade de planificación. Podrísea afirmar que é a parte máis “humana” do noso cerebro. A súa hipertrofia indica unha alta agresividade e, á súa vez, un aumento na capacidad de estratexia así como unha baixa capacidade de empatía que pode desembocar en certo risco de sadismo.

A neuroquímica do asasino en serie

Según o Dr Reid Meloy, outra característica diferencial entre os asasinos en serie e o resto da población é un nivel anormalmente alto de manganeso, ferro e cobre, tal que ten un impacto directo sobre a disminución de dopamina e serotonina, que son sustancias relaxantes que diminúen os niveis de testosterona (hormona que provoca non só a agresividade desmedida senón a necesidade de dominio), de tal maneira que o individuo sofre unha alteración conduyual que lle empuxa ao acto criminal nun intento desesperado por impoñer a súa superioridade respecto os seus semellantes.

Lamentablemente, incluso co avance deste descubrimiento, que nos permite aproximarnos un pouco máis á mente do asasino en serie referencial, estos achados clínicos non nos permiten todavía poder predecir ou prevenir a pulsión sádica destos suxeitos.

É preciso descifrar a combinación exacta de factores que conlleva a esta conducta criminal. ¿La ciencia tiene respuesta a este reto? Sen dúbida, posiblemente en poucos anos se achará a resposta.

Exemplos de asasinos en serie

Ed Gein" El carnicero de Plainfed"

Ed Gein foi un dos asasinos máis tristemente célebres da historia criminal de Estados Unidos, tamén coñecido como “el carnicero de Plainfield” (Wisconsin), en honor á localidade onde cometeu os feitos. O seu caso inspirou moitos dos personaxes máis coñecidos e icónicos de obras literarias e cinematográficas de terror e suspense dos anos 60, 70, 80 e 90, como por exemplo, Norman Bates (“Psycho”, de Alfred Hitchcock, 1960), Leatherface (“The Texas Chainsaw Massacre”, de Tobe Hooper, 1974) ou Buffallo Bill (“The silence of the lambs", de Jonathan Demme, 1990).

Jack "el destripador"

Durante 1888, os habitantes do distrito de Whitechapel (Londres), viviron aterrados ante unha ola de crímes que asolaron este barrio de clase obreira de finais do s. XIX.

Cinco prostitutas asasinadas entre agosto, setembro e novembro, e un regueiro de pistas levaron á búsqueda dun asasino incansable e escurridizo que burlou ao corpo de policía e de investigadores da época, quen, incluso hoxe en día, continúa sin ser identificado positivamente e de forma definitiva.